پرتگاه؛ نجات آیندهٔ بشر
نویسنده: توبی اُرد
مترجم: زهرا ایزدی
ناشر: اندیشهٔ مولانا
بشریت حدود ۲۰۰هزار سال قدمت دارد، اما تازه اول راه است. تاریخ بشر تازه شروع شده است. اگر همهچیز بهخوبی پیش برود، بشر میتواند میلیاردها سال دیگر زنده بماند؛ این یعنی میلیونها نسل آینده فرصت کافی در اختیار خواهند داشت تا فقر، انوع بیماریها و بیعدالتیها را ریشهکن کنند و به قلههایی تصورناپذیر از پیشرفت و شکوفایی برسند. آیندهای بسیار گسترده و خارقالعاده در انتظار بشر است. اما این آیندهٔ بزرگ در خطر است با ظهور تسلیحات هستهای، بشریت وارد عصر جدیدی شد، عصری با فجایعی بیسابقه و جبرانناپذیر. از آن زمان تا امروز، این مخاطرات چند برابر شده است؛ از تغییرات اقلیمی گرفته تا بیماریهای مهندسیشده و هوش مصنوعی. امروزه گونهٔ انسان در لبهٔ پرتگاه خودتخریبی ایستاده است. حفظ تعادل بشر در این پرتگاه و پیشگیری از سقوط او حیاتیترین چالش امروز ما است. اگر خیلی سریع برای رسیدن به مکانی امن اقدام نکنیم، خیلی زود دیر خواهد شد.
